Οι σκιές, η αδιαφάνεια και η λογοδοσία

Η σημερινή κυβέρνηση, από τα πρώτα κιόλας βήματά της, κατέδειξε με τις εξαγγελίες της τη σπουδαιότητα που έχει η πάταξη της διαφθοράς για να ξεφύγει επιτέλους ετούτος ο τόπος από πρακτικές και νοοτροπίες που τον κρατούν εγκλωβισμένο σε έναν φαύλο κύκλο αδιαφάνειας.

Μάλιστα, ως Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς χαιρετίσαμε την απόφαση του πρωθυπουργού να αναδείξει σε μείζονα προτεραιότητα για τη χώρα την καταπολέμηση της διαφθοράς με την τοποθέτηση του κ. Π. Νικολούδη ως Υπουργού Επικρατείας κατά της Διαφθοράς. Επικροτήσαμε επίσης δηλώσεις που έκαναν λόγο για «θεσμική θωράκιση της διαφάνειας» αλλά και για επίδειξη «αμείλικτης στάσης σε φαινόμενα διαφθοράς».

Ωστόσο, κάποιες υποθέσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα και αφορούν πρόσωπα που στελεχώνουν την κυβέρνηση και κατέχουν σημαντικές θεσμικές θέσεις μέσα στην κοινωνία μας θολώνουν (εάν δεν ακυρώνουν) τις υψηλές προσδοκίες που καλλιέργησαν σε όλους μας ότι επιτέλους, κάτι αλλάζει. Και κυρίως, ότι αλλάζει η νοοτροπία και το ήθος εκείνων που ασκούν εξουσία.

Και φυσικά υπάρχει η νομική διάσταση στα ζητήματα αυτά, αλλά ταυτόχρονα εγείρεται κι η πολλή σοβαρή ηθική διάστασή τους. Γιατί ακόμα κι όταν τα πρόσωπα αποδεικνύεται ότι δεν παρανομούν, ωστόσο ακροβατούν σε μια σκιώδη, γκρίζα ζώνη. Και γιατί η «γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί μόνο να είναι τίμια αλλά και να φαίνεται τίμια».

Και γι’ αυτό θέτουμε το ερώτημα: μήπως η διαφάνεια, η κοινωνική λογοδοσία και ο έλεγχος πρέπει να ξεκινούν πρωτίστως από το σπίτι μας;  

Αυτό το ερώτημα απευθύνουμε σήμερα στην κυβέρνηση που συμπεριέλαβε τα παραπάνω στις βασικές προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής της. Γιατί όταν αιωρούνται σκιές και σοβαρά ηθικά διλήμματα πάνω από σημαντικά θεσμικά πρόσωπα του δημόσιου βίου, καθίσταται δύσκολο να άρεις την καχυποψία και να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την πολιτική και τους πολιτικούς που την ασκούν. Μήπως είναι πολύ νωρίς για να χαθεί -άδικα- το μεγάλο στοίχημα για την καταπολέμηση της διαφθοράς;